کد خبر: ۱۴۳۰۸
تاریخ انتشار: ۰۱ تير ۱۳۹۲ - ۰۸:۵۶

دکتر شریفی زیست بوم/دکتر مرتضی شریفی*: دبیر کمیسیون کشاورزی، آب و منابع طبیعی مجلس در گفتگو با ایلنا خبر داده اند که با تغییر نام "لایحه" خاک به "طرح" منابع طبیعی ، لایحه استراد شده اخیر منابع طبیعی را به صحن مجلس بر می گردانند.

 

 

تا آنجا که حضور ذهن دارم در دبستان خوانده بودیم قانونی که دولت به مجلس جهت تصویب می برد "لایحه" و آن قانونی که خود مجلس راساً جهت تصویب مطرح می کند "طرح" نامیده می شود از این رو تا اینجای امر را متوجه می شوم ولی آنچه مفهوم نیست و نمیدانستیم اینکه این دو واژه حقوقی اینگونه به بازی گرفته شود.اینکه وقتی دولت با توجه به خواسته های بدنه کارشناسی، مراکز علمی و دانشگاهی، انجمن ها و جمعیت های مرتبط با منابع طبیعی و ... به این جمعبندی رسیده است که لایحه مزبور نظر به اینکه دارد برای بالای 90% سطح سرزمین نسخه می پیچد فاقد وجاهت لازم بوده و نیاز به کارکارشناسی جهت باز نگری کامل با بکارگیری تمامی پتانسیل ها و دسپلین های تخصصی و حقوقدان های محیط زیست طبیعی دارد.

 

 

 

کمیسیون یاد شده با کدام توجیه متکی به کدامین توان کارشناسی اش اصرار در مصوبه نمودن لایحه کذائی دارد. از قرار اطلاع یکی از توجیهات ، موضوع رفع خلاء قانونی خروج خاک حاصلخیز از کشور است ؟! آخر کدامین ذهن می تواند وجود خاک حاصلخیز مازاد رادر سرزمین مان تصور کند. آیا توجه ندارند در بهترین وضعیت هم شرایط بیابانی با گرایش کویر ی بر سرزمین حاکم است؟ آیا نمی شنوید بعلت کمبود خاک حاصلخیز مرتب اراضی زراعی و باغی از حیز انتفاع خارج به اراضی لم یزرع تبدیل می شود؟ آیا این ادامه همان فکر مخرب نیست که توجیه می کرد نظر به اینکه با فلان کشور حاشیه خلیج پارس تفاهم شده ، خوبیت ندارد زیر قول مان بزنیم باید خاک کشور را به توبره بکشیم و در اختیار فلان شیخ قرار دهیم و گویا با وجود مخالفت بدنه کارشناسی بخشی از خاک های آبرفتی رودخانه ای خوزستان به غارت رفت.

 

هنوز داغ صدور خاک جهت ساخت جزایر النخیل (پالم آیلند) که خدشه دار شدن حقوق ملی و آسیب جدی به محیط زیست خلیج فارس را نیز بهمراه داشت در دل داشته و عذابش را در روح حس می کنیم. شایان ذکر است آن خاک های معمولی بدون بکار گیری خاک بنتونیت از معدن منحصربفرد و نادر خراسان جنوبی(قائن، شمال غرب بیرجند و بخشی در فردوس)، در آن شرایط سرهم بند نمی شدند. خاک بنتونیت را همه مان کمابیش همه می شناسیم، همان گل سرشوی که می شود گفت به عنوان شامپوی طبیعی اجداد ما جهت شست و شو از آن استفاده می کردند.

 

 

 

معدن مزبور با عمر بالای هزار سال ، علاوه بر اینکه به عنوان پدیده طبیعی ژئو پارک مطرح بوده وارزش فرهنگی آن حائز اهمیت است دارای ارزش های خارق العاده پژوهشی و... می باشد. خاک معدن بنتونیت که برایمان قداست ملی دارد را به توبره کشیدند با مبلغی در اختیار امارات قرار گرفت که کشور مزبور پس از فناوری مقدماتی با چند صد برابر سود به جزیره سازان یا فعالین توسعه میادین نفتی می فروخت (که هردو توسعه یاد شده جدا از مسئله خاک ، در نوع خود مغایر منافع ملی مان بوده است).

 

 

امروزه نه تنها افکار کارشناسی بلکه افکار عمومی نیز صدور خاک سرزمین را بر نمی تابد. تجلی کدام افکار بر مجلس حاکم است که در این مقطع حساس دغدغه اش شده : رفع خلاء قانونی خروج خاک حاصلخیز از کشور!

 

 

** عضو شورایعالی جنگل، مرتع و آبخیزداری

 

 

به همین قلم می توانید بخوانید:

 

ارتقاء سطح حفاظتی سمندر لرستانی/ اختصاصی

 

ترمینولوژی تنوع زیستی/ اختصاصی

 

نقدی بر عملکرد سازمان میراث…

 

پارادوکس ثبت میراث طبیعی جهانی هیرکان

مطالب مرتبط
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربحث ترین عناوین