کد خبر: ۳۷۱۷۷
تاریخ انتشار: ۲۷ بهمن ۱۳۹۹ - ۲۱:۰۲
آن چه در این میان اهمیت دارد انتقاد برخی از افراد به اصطلاح حامی محیط زیست نسبت به ضعف اقدام­های سازمان حفاظت محیط زیست دربرابرعدم مسئولیت پذیری برخی از دستگاه­های ذینفع در رفع معضلات محیط زیست از جمله آلودگی هوا است.
ناهید حاجیلوزیست‌بوم/ناهید حاجیلو*:این روزها شاهد آلودگی هوای کلانشهرها از جمله تهران هستیم، و دراین باره نظرات متعددی از سوی منتقدان، فعالان محیط زیست و صاحبنظران مطرح می­‌شود که اخیراً هم مصاحبه‌­ای از وحید نوروزی مدیرعامل سابق معاینه فنی شهرداری تهران در خبرگزاری فارس منتشر شده است که به باور او «رئیس سازمان حفاظت محیط زیست به جای آنکه مدافع هوای تنفسی مردم باشند، مدافع بخش صنعت و آلاینده‌های هوا هستند. اگر مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست، خود را مدعی‌العموم در بخش هوای پاک نمی‌داند و شأن سازمان­اش را تا نوشتن گزارش‌های نظارتی پایین می‌آورد، طبیعی است که از وزارتخانه‌ها و ارگان‌های دیگر نمی‌توان انتظار داشت....».

آن چه در این میان اهمیت دارد انتقاد برخی از افراد به اصطلاح حامی محیط زیست نسبت به ضعف اقدام­‌های سازمان حفاظت محیط زیست در برابر عدم مسئولیت پذیری برخی از دستگاه‌­های ذینفع در رفع معضلات محیط زیست از جمله آلودگی هوا است.

لازم به توضیح است، برخی از این منتقدان در سازمان حفاظت محیط زیست دارای سوابق خدمتی و یا دارای فعالیت­هایی بوده­اند و از کم و کیف ساز و کارهای این سازمان مطلع هستند،که باید پرسید آیا ضعف و ناتوانی فعلی این سازمان فقط مربوط به این دوره است و در دوره‌­های قبل شاهد عملکرد بهتری از سازمان حفاظت محیط زیست بوده‌­ایم؟ آیا مشکل آلودگی هوا صرفاً مربوط به این سال­های اخیر است و ما درسال­های گذشته شاهد وضعیت بهتر هوای کلانشهر­ها بوده­‌ایم؟ کدام معضل محیط زیستی در دوره‌­ای حل شده است که امروز سازمان حفاظت محیط زیست را متهم به ضعف و سهل انگاری در رفع آلودگی هوا و سایر معضلات زیست محیطی می­­کنید؟

منقدان، کارشناسان، اساتید و صاحبنظران به خوبی آگاهند که امروزه محیط زیست کشورمان با بحران های جدی از جمله، بحران آب، خشکی تالاب­ها و دریاچه ها، انقراض فزاینده گیاهان و جانوران، افزایش گازهای گلخان‌ه­ای، تخلیه میلیون­ها لیتر پساب‌­های صنعتی، فاضلاب­های شهری، روستایی، بیمارستانی، کشاورزی به رودخانه­ها، تالاب­ها و دریاچه­ها و با دفع غیر اصولی میلیون­‌ها کیلو­گرم انواع زباله از زباله‌­های خطرناک عفونی و شیمیایی گرفته تا کودهای مصنوعی حشره­‌کش­ها، مواد پاک­کننده که همگی باعث تخریب محیط زیست و آلودگی­های گسترده و عمیق در منابع آب وخاک کشور شده ، روبرواست، به راستی سازمان حفاظت محیط زیست به تنهایی قادر به رفع معضلات فعلی محیط زیست کشور است که بیش از پیش بر میزان تخریب­‌ها افزوده می‌­شود؟!

اخیراً، خبری با این محتوا در رسانه‌ا­ی منتشر شده است، «‌پس از اینکه هیات مقررات زدایی و بهبود محیط کسب و کار در وزارت امور اقتصادی و دارایی، سازمان حفاظت محیط زیست را از استعلام در مرحله احداث و بهره برداری واحدهای صنعتی در شهرک­‌های صنعتی حذف و این اختیار را به وزارت صنعت، معدن و تجارت واگذارکرد».

 پس از انتشار خبر یاد شده عیسی کلانتری رییس سازمان حفاظت محیط زیست در نامه‌­ای به وزیر اقتصاد و دارایی و رئیس هیات مقررات زدایی وتسهیل صدور مجوزهای کسب وکار، تصمیم هیات مقررات زدایی را مغایربا اصل 138 قانون اساسی دانست. در خبر دیگری به پروژه­‌های فاقد مجوز در لایحه بودجه 1400 اشاره شده است که بدون دریافت مجوزهای محیط زیستی و با نام‌­هایی غیر از نام واقعی برخی نهادهای اجرایی تلاش کرده­‌اند تا برای آن­ها بودجه تعلق گیرد. به دنبال این اخبار، کدام منتقد یا فعال محیط زیستی واکنش نشان می­دهد و یا در رسانه­‌ای جریان­‌سازی می­‌شود؟ چرا همواره در تصمیم­‌گیری­های حاکمیتی انگشت اتهام به سمت سازمان حفاظت محیط زیست است، سازمانی که  اذعان دارید ضعیف و ناتوان است؟

به باور کارشناسان محیط زیست، سازمان حفاظت محیط زیست در توسعه صنعت نقشی ندارد، اما در جایگاه یک دستگاه حاکمیتی – نظارتی نه فقط مخالف صنعت نیست  بلکه مدافع آن هم هست، چرا که  محیط زیست بستر تمامی فعالیت­های اقتصادی است و به عبارت دیگر هر نوع فعالیت اقتصادی هم باید از محیط زیست مجوز بگیرد، اما اینکه آیا فعالیت­‌های صنعتی متناسب با شرایط و توان اکولوژیکی منطقه است یا نه و آیا این محیط آمادگی پذیرش فعالیت­های صنعتی را دارد، موضوعی است که باید توسط کارشناسان سازمان حفاظت محیط زیست بررسی شود.

اما در این میان یکی از ضعف­هایی که در فرآیند بررسی­‌های ارزیابی زیست محیطی به سازمان حفاظت محیط زیست وارد است، عدم حسن اجرای نظارت بر طرح­های ارزیابی شده است که به گفته رییس سازمان حفاظت محیط زیست «برخورد با واحدهای آلاینده با نهاد قضایی است، و سازمان مذکور در امور پایش ضعیف است و برای رفع این نقص دانشگاه­های کشور را فراخوانده­‌ایم تا ازنظر علمی تقویت شویم و امیدواریم با بودجه صندوق محیط زیست معادل 150میلیارد تومان در هرسال بتوانیم واحدهای آلاینده را دقیق­تر شناسایی کنیم» و در بخشی از مصاحبه خود گفته­اند: «در خیلی از موارد تصمیم­‌گیری با حاکمیت است و از توان سازمان حفاظت محیط زیست خارج است».  

حال که همگی با جایگاه و مشکلات سازمان حفاظت محیط زیست واقفیم، بهتر است به جای انتقادهای مغرضانه و غیرواقعی با انتقادهای سازنده و با سیاست­های همگرایی و مشارکتی، حفاظت از محیط زیست را به دغدغه همگانی بدل کنیم.  

*کارشناس فعال رسانه‌ای محیط زیست
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربحث ترین عناوین