کد خبر: ۳۶۳۶۶
تاریخ انتشار: ۱۶ خرداد ۱۳۹۸ - ۲۰:۴۷
«آسمان آبی و زمین سبز» حالا نه یک رویاپردازی که یک خواسته به حق و مطالبه عمومی است. یک حق مسلم که هر روز از سوی مردم؛ نیاز آن بیشتر احساس می شود.
ایرج حشمتیزیست بوم/دکتر ایرج حشمتی*: تفاوت میان مدیران واقع بین و مدیران رویاپرداز در امکانات و بودجه نیست، در نوع نگاه آنها به مشکلات پیرامونی و تلاش برای گذار از آن است. در عدم توسل به پنهانکاری و رفتار مبتنی بر توجیه گری و رویارویی با تلخی واقعیت هاست.

در کنار مشکلات اقتصادی کشور و تحریم های ظالمانه دشمن، نمی توان این حقیقت را از نظر دور نگه داشت که علیرغم همه تلاش های گاه مجاهدانه محیط بانان، کارشناسان و مدیران، حال محیط زیست و طبیعت آنچنان که شایسته ایران و ایرانی باشد، خوب نیست.

در این امر بین نخبگان، مدیران دولتی، تشکل های مردم نهاد فعال در حوزه محیط زیست و مردم عادی تفاوت نگاهی وجود ندارد. همه درد را می دانند اما به درمان که می رسیم تلاش می کنیم به جای پذیرفتن نقش خود و نقد درست، دیگری را عامل این شرایط معرفی کنیم و از زیر بار مسئولیت حقیقی و حقوقی شانه خالی کنیم. موضوعی که جز زیان؛ هیچ دستاورد دیگری ندارد.

«آسمان آبی و زمین سبز» حالا نه یک رویاپردازی که یک خواسته به حق و مطالبه عمومی است. یک حق مسلم که هر روز از سوی مردم؛ نیاز آن بیشتر احساس می شود. اینکه همه ما تمایل داریم حتی اگر از خودمان گذشته، فرزندان مان در دنیای بهتر و سالم تری زندگی کنند. هوای بهتری را به ریه هایشان بفرستند و محیط زندگی شان این همه آلوده به زشتی زباله ها نباشد. 

اما نکته در مسیر تحقق این آرزوست. آیا تنها می توان با نوشتن این شعار بر روی دیوار مدارس امیدوار به تحقق آن بود؟ آیا دستورالعمل های شدید و لحن و برخورد سلبی راهگشاست؟ آیا تعویض پیاپی مدیران و مسیرها راه حل عملی و نهایی است؟ آیا انجام این امر مهم تنها در حیطه وظایف «سازمان حفاطت محیط زیست» است؟ یعنی با توجه به شرح وظایف، بدون پذیرفتن هیچ مسئولیتی تنها در گوشه ای بایستیم و مثلاً از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی بخواهیم با عصای جادویی این دو معجزه را خلق کند؟

به عنوان شهروندی که سالهاست در زندگی ام افتخار پوشیدن لباس حفاظت از محیط زیست را داشته ام و بسیاری از این راهها را با امیدواری رفته ام امروز معتقدم که راهی جز پذیرش مسئولیت وجود ندارد. این مسئولیت هم باید از سوی نهادهای حاکمیتی و دولتی پذیرفته شود و هم عموم مردم آن را به عنوان یک چاره برای برون رفت از این شرایط نامناسب پیگیری کنند.

مطالبه گری از نهاد دولت البته که حق مردم است اما در کنار «انتقاد» باید «ارائه پیشنهاد» و «مشارکت در راه حل» هم وجود داشته باشد وگرنه در چرخه باطل انتقاد گرفتار خواهیم شد و شکاف ها گسترده تر، مشکلات عمیق تر و حال زمین و آسمان بدتر از امروز می شود. هر روز عدم پذیرش مسئولیت اجتماعی در قبال محیط زیست ما را از رسیدن به این هدف دورتر می کند. انسان های واقع بین، تلخی روبرو شدن با واقعیت را بیش از خیال بافی می پسندند. برای حل مشکلات محیط زیست، به یک واقع بینی ملی همراه با عمل گرایی محتاجیم.

* مدیر کل حفاظت محیط  زیست استان اصفهان
منبع: ایسنا
مطالب مرتبط
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربحث ترین عناوین