کد خبر: ۳۶۱۴۴
تاریخ انتشار: ۰۶ شهريور ۱۳۹۷ - ۱۱:۱۴
داستان خیاط و پادشاه در بسیاری از استان های کشور تکرار شده و می شود. کارخانه های زیادی احداث شده اند که با بهانه اشتغال و تولید، آب و انرژی و مواد را به تاراج می برند و با توصیه ها و مصوبه های فراقانونی، از عقوبت تخلف های متعدد محیط زیستی معاف می شوند و آلودگی ها و خرابی ها را به جامعه تحمیل می کنند.
زیست بوم/ رضا رمضانی* :

رضا رمضانیاپیزود اول؛ توسعه نامریی و بحران های نوپدید

وعده فریبنده بود. لباسی زیبا که تنها حلال زاده ها می توانند آن را ببینند. خیاط ها کارشان را خوب بلد بودند. ادای دوختن را خوب در می آوردند و همین برای ارائه گزارش وزیران و مقامات کفایت می کرد. وقتی هم خیاط ها با کیسه های طلا از شهر گریختند، خیلی ها رویه  گزارش های فریبنده را ادامه دادند و شاه لخت را به میان مردم آوردند. نمی دانم هانس کریستین آندرسن بر اساس کدام تجربه چنین داستان هوشمندانه ای نوشته است، اما تکرار بی کم و کاست این داستان در دنیای واقعی، به هیچ عنوان نشان دهنده هوش و ذکاوت نیست!

زنجان ما هم از این خیاط ها کم ندارد. خیاط هایی که ادعای توسعه کرده اند. توسعه هایی که هر کس متوجه اش نمی شود اما گزارش ها و بیلان های کاری دستگاه های عریض و طویل دولتی می گوید که مدیران کل و مسولان در بررسی هایی خود دریافته اند که  این توسعه واقعیت دارد و همه چیز خوب پیش رفته و انصاف حکم می کند که این خیاط ها در قبال زحمت هنرمندانه ی شان، از جیب خزانه و بیت المال بهره ببرند.

خیاط هایی که این روزها نقاب سرمایه گذار و مشاور و پیمانکار را روی صورت دارند و انواع امتیازها را از معافیت ها و موافقت ها گرفته تا بودجه ها و اعتبارات کلان را برای ایجاد اشتغال و تولید کالا و اجرای طرح های زیرساختی توسعه بخش دریافت می کنند.

 مدیران و مسولان بسیاری هم هستند که از ترس زیرسوال رفتن، گزارش ها و اسنادی را امضا می کنند که موفقیت در اشتغال و تولید و توسعه را تایید می کند. حدس زدن گام بعدی این داستان چندان سخت به نظر نمی رسد.

حالا نوبت یک استاندار محترم است که به گزارش مدیران و مسولان اعتماد کند و ادعای رانتخواران را بپذیرد و جیب پیمانکاران و مشاوران و سرمایه گذارنماها پر از پول و امتیاز شود و خود با توهم ردای دلربای توسعه و تولید و اشتغال، در انظار ظاهر شود! حالا می ماند که کدام کودک جرات کند و فریاد بزند که لباس های استاندار ما  کجاست و کسی هم پیدا شود که قبل از گریختن رانت خواران با کیسه های پر از طلا و دلار به کانادا و استرالیا و ترکیه، صدای این کودک را بشنود!

چند سالی است که دانش محیط زیست و شاخص های مدرن آن، نقش این کودک منتقد را بر عهده گرفته است و در نامه ها و گزارش ها و مقالات هشدار  دهنده ی متخصص ها و کارشناس های خود، متوهمانه بودن لباس جادویی استاندارها و وزیرها و وکیل ها را برملا کرده است و حتی در بعضی موارد توانسته است پیش از گریختن خیاط های فریبکار، مشخص کند که کدام گزارش های توسعه نادرست بوده اند و کدام طرح و پروژه، مصداق لباس نامریی دروغین است و نه تنها توسعه ای را رقم نخواهد زد و اشتغال را رونق نخواهد داد و مشکل تامین آب و انرژی را حل نخواهد کرد، بلکه به پدید آوردن بحران های جدیدی مانند کمبود آب و ایجاد ریزگرد و تخریب سرزمین خواهد انجامید. 

داستان خیاط و پادشاه در بسیاری از استان های کشور تکرار شده و می شود. کارخانه های زیادی احداث شده اند که با بهانه اشتغال و تولید، آب و انرژی و مواد را به تاراج می برند و با توصیه ها و مصوبه های فراقانونی، از عقوبت تخلف های متعدد محیط زیستی معاف می شوند و آلودگی ها و خرابی ها را به جامعه تحمیل می کنند. 

مشاوران و پیمانکاران، طرح های پر از داده های ساختگی و محاسبات غلط‌ را با وعده های دروغین تامین راه و انرژی و آب به تصویب می رسانند و بودجه های عمرانی هنگفت را با حمایت نمایندگان و مقامات و استانداران و وزیران دریافت می کنند و عاقبت، نعش سازه های بی خاصیت و بحران زا را تحویل می دهند. این ها در حالی است که گزارش های رسمی نشان دهنده موفقیت اغلب این اقدام هاست.

 اما توسعه ای که  نامریی باشد و ما نتوانیم لمس اش کنیم و تنها گزارش های مدیرانی تاییدش کنند که حنای شان رنگ باخته است، جز بحران های کشنده محیط زیستی و خشکسالی های طولانی و فقیرتر شدن و تشدید بیکاری، ما را به جای دیگری نخواهد رساند. آقایان، خانم ها، لباس های استاندار زنجان هم نامریی است؟!

* کارشناس محیط زیست
منبع: زیست بوم
مطالب مرتبط
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربحث ترین عناوین