کد خبر: ۳۵۵۳۱
تاریخ انتشار: ۰۲ بهمن ۱۳۹۶ - ۱۳:۵۶
امروزه، انتشار و فراوانی اخبار منفی به خصوص در حوزه‌های سیاسی و اقتصادی کشور، روحیه کسل کننده و یاس آوری را به فضای جامعه ما به همراه آورده و انتشار اخبار منفی، عصبیت در جامعه را بالا برده و هدف اصلی از راه‌اندازی کمیپن «خبرخوب» به همین دلیل بوده است.
ناهید حاجیلوزیست بوم/ناهید حاجیلو: چند روز پیش خبرگزاری فارس کمپینی تحت عنوان «خبر خوب» با هدف گفتمان‌­سازی میان رسانه­‌ها و دیگر نهادهای اجتماعی راه‌اندازی کرد و متعاقباً همایشی تحت همین عنوان، توجه جامعه خبری ایران را به این موضوع معطوف ساخت که با راه‌­اندازی پویش «خبرخوب»، استقبال خوبی از سوی رسانه­‌ها، وزارتخانه­‌ها، سازمان­‌ها و سایر نهادها صورت گرفت.

به گفته دست اندرکاران خبرگزاری فارس؛ «خبر خوب» یکی از نیازهای ضروری و البته وظیفه ذاتی رسانه­‌های جمعی محسوب می‌­شود و اهتمام در این موضوع می‌­تواند تصویرسازی­های نادرست از جامعه را اصلاح کند، با این حال این مهم نیازمند همراهی و همدلی همه رسانه­‌ها و به ویژه نهادهای خبری است که انتظار می‌­رود با تشکیل این کمپین و حمایت از آن، فصل جدیدی از خبررسانی در کشور رقم بخورد.

امروزه، انتشار و فراوانی اخبار منفی به خصوص در حوزه‌های سیاسی و اقتصادی کشور، روحیه کسل کننده و یاس آوری را به فضای جامعه ما به همراه آورده و انتشار اخبار منفی، عصبیت در جامعه را بالا برده و هدف اصلی از راه‌اندازی کمیپن «خبرخوب» به همین دلیل بوده است.

اما چگونه می‌توان با وجود معضلات و آسیب‌های فراوانی که به محیط زیست کشورمان وارد آمده است، با تولید خبرهای خوب، به جامعه امید و روح تازه داد؟ آیا می‌توان با موضوع­‌هایی از قبیل؛ تخلیه میلیون‌ها لیتر پساب‌های صنعتی، فاضلاب‌های شهری، روستایی و بیمارستانی به دریاها، تالاب­‌ها و رودخانه­‌ها، دفع انواع زباله از زباله‌­های عفونی و شیمیایی خطرناک گرفته تا کودهای مصنوعی که همگی باعث زشت شدن چهره محیط زیست و آلودگی‌های گسترده و عمیق در منابع آب و خاک کشور شده است، و یا آلودگی هوا که در نتیجه وجود عناصری مانند گازهای آلاینده و ذرات معلق که با ورود به بدن انسان، به آسیب‌های مغزی و سیستم عصبی مرکزی می‌­انجامد، و یا مرگ دریاچه‌­ها و تالاب‌­ها که منجر به شکل گیری گرد و غبار و ریزگردها شده است، و همچنین با توجه به پیامدهای نابودی حیات وحش «خبر­خوب» تهیه کرد؟
 
مسلماً رسانه­‌ها وظیفه دارند که حقایق محیط زیست را به مردم اطلاع­‌رسانی کنند و در این مورد حساسیت­‌های ویژه‌­ای را در جامعه به وجود آورند. حساسیت افکار ­عمومی به محیط زیست به کمک رسانه‌­های جمعی برانگیخته می­‌شود و رابطه قانون، رسانه و محیط زیست یکی دیگر از عوامل مهم رسیدن به این هدف است.

گهگاه فیلمی از صحنه­‌های شکنجه و ضرب و شتم حیوانات بی‌­پناه توسط افرادی در شبکه‌های اجتماعی و سایر رسانه‌­ها منتشر می­‌شود که برانگیختن احساسات و عواطف انسانی را سبب می­‌شود و این در حالی است که بحران­‌های مهم­تری مانند معضل ریزگردها در استان­‌هایی مانند خوزستان که متاسفانه تا به امروز با بی­‌توجهی روبرو بوده سعی نشده است با فشار بر افکار­عمومی به رفع مشکلات زیست محیطی آن استان­ها پرداخته شود که در این میان تردیدی نیست که یکی از شیو‌ه‌­های تاثیرگذاری بر افکار عمومی، برانگیختگی احساسات مردم نسبت به ضرورت سلامت محیط زیست است.

حال باید پرسید با وجود فراوانی آسیب‌­های زیست محیطی، به راستی چرا رسانه­‌ها به خوبی نتوانسته‌­اند افکار عمومی را به سمت توجه به وضعیت محیط زیست، که امروزه به موضوعی چالش برانگیز تبدیل شده است سوق دهند؟ درحالی که موضوع­‌هایی از قبیل گرانی، فقر و بیکاری و بدی وضعیت معیشتی مردم، همچنان جزء دغدغه‌­های اصلی محسوب می‌­شود و جامعه این آمادگی را دارد که با هر تلنگری، در برابر آن­ها واکنشی سریع نشان دهد، البته مردم هنوز به این باور هم نرسیده‌­اند که «محیط زیست» مساله آب و نان است و اقتصاد و فرهنگ و امنیت ما در پیوند با بهبود شرایط محیط زیست کشور است.

رسانه­‌ها به عنوان نمایندگان افکار­عمومی وظیفه دارند هر جا که محیط زیست و منابع طبیعی در معرض تخریب و تهدید قرار می‌­گیرد، در مورد آن افشا­گری کنند و تا زمانی که افکار­ عمومی نسبت به حفاظت از محیط زیست حساس نشود، شاهد خسارت‌­های بیشتری به محیط زیست خواهیم بود.

فرض براین است که طرح «اخبار منفی» پیرامون مسائل محیط زیست، تشویش افکار عمومی را به همراه داشته باشد، در صورتی وقتی مردم به واقعیت­‌های محیط زیست پی ببرند، نه فقط موجب تشویش افکارعمومی نمی‌­شود بلکه برای حفظ محیط زیست اقدامات به شکل جدی­‌تر شکل می­‌گیرد و به نتایج بهتری می‌انجامد. تخریب محیط زیست که طی سالیان سال در کشور ما استمرار یافته، متاسفانه هنوز به دغدغه جمعی تبدیل نشده است و تا زمانی که افکار­عمومی نتواند به وضوح درباره وضعیت محیط زیست حرف بزند، نمی­‌توان انتظار داشت که مسائل آن به یک دغدغه جمعی تبدیل شود.

با این که در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران حفاظت از محیط زیست وظیفه عمومی تلقی می‌شود، اما در مورد چگونگی اعمال این وظیفه، تعهدات کافی وجود ندارد. یکی از ضرورت‌­هایی که مردم بتوانند به این وظیفه مهم عمل کنند، دستیابی آنان به اطلاعات درست زیست‌ ­محیطی و هموار شدن مشارکت آنها در اتخاذ تصمیم و نظارت بر فعالیت­‌های دولتی و خصوصی است که می‌­تواند به اقدامات مهم در طرح‌ریزی­‌ها و بهره‌برداری­‌های بهینه از محیط ­زیست کمک کند.

آخر این که امید است خیلی زود شاهد اخبار خوب و امیدوار کننده‌­ای در حوزه محیط زیست، با مشارکت 80 میلیون ایرانی در صدر اخبار رسانه­‌های جمعی باشیم.
مطالب مرتبط
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربحث ترین عناوین