کد خبر: ۳۳۸۲۴
تعداد نظرات: 2 نظر
تاریخ انتشار: ۲۵ بهمن ۱۳۹۵ - ۰۰:۲۰
یک مه غلیظ زمستانی که با غبار آغشته شد، تاسیسات برق منطقه را دچار اخلال کرد و به همین سادگی یک بحران ساخت. برق برای چند ساعت قطع و به دنبال آن آب و خدمات اداری و پزشکی و بانکی و مخابراتی از مدار خارج شد.
اصغر محمدی فاضلزیست بوم/اصغر محمدی فاضل*: راهپیمایی سراسری 22 بهمن گرچه یک کنش سیاسی ـ اجتماعی قلمداد می‌شود، اما آنچه هرساله بیش از پیش خودنمایی می‌کند، ظرفیت این رویداد برای تحکیم و تقویت «اتحاد ملی» در کنار گوناگونی عقاید و تفاوت دیدگاه‌های فردی و جناحی است.

به اعتبار چند دهه تجربه فعالیت در نهادهای ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی، تقویت همگرایی ملی را کلیدی‌ترین و کارگشاترین راهکار حل مشکلات و مقابله با بحران‌ها می‌دانم. به همین دلیل بارها این موضوع را تکرار کرده‌ام که در حل مشکلات اجتماعی و از جمله محیط‌زیستی، به جای تلاش برای به کرسی نشاندن حرف خودمان، باید به دنبال یافتن راه‌حل مشترک و ایجاد وحدت نظر یا دست‌کم نزدیک کردن نظرات به یکدیگر باشیم.

مرور مقوله‌های محیط‌زیستی همین روزهای کشور نمونه‌هایی از رویکرد یکجانبه‌گرایی و بخشی‌نگری در سامانه مدیریتی کشور است که بهای آن را همه ما پرداخت می‌کنیم. به عنوان مثال، حال و روز خوزستان را نگاه کنید که یک پدیده ساده محیط‌زیستی توانست زندگی میلیون‌ها نفر را در استان و آرامش و اقتصاد و بهداشت و امنیت تمام کشور را متاثر کند. 

یک مه غلیظ زمستانی که با غبار آغشته شد، تاسیسات برق منطقه را دچار اخلال کرد و به همین سادگی یک بحران ساخت. برق برای چند ساعت قطع و به دنبال آن آب و خدمات اداری و پزشکی و بانکی و مخابراتی از مدار خارج شد. ساده‌ترین واکنش مقامات مسئول همان «غافلگیر شدیم» و «غیرمنتظره بود» همیشگی است، اما واقعا چه اتفاق غیرمنتظره‌ای افتاد؟ آیا نخستین بار بود که غبار نفس خوزستان را تنگ کرد؟

وقتی مردم هنوز در خوزستان بسختی نفس می‌کشند علاقه‌ای نداریم دنبال مقصر بگردیم، اما در شرایطی که سازمان متولی محیط‌زیست کشور بارها اعتراف کرده که به تنهایی قادر به حل این مشکل ملی نیست، طی همه این سال‌ها بخش بزرگی از وقت تصمیم‌گیران توسعه‌گرا به جای یافتن راه‌حل مشترک، به دنبال به کرسی نشاندن حرف خودشان برای افزایش شمارگان سدهای بزرگ و انحراف آب از این استان به آن استان گذشته است.

نتیجه این رویکرد، تشکیل ستاد بحران به هر مناسبتی حتی با ورود سامانه بارشی به کشور خواهد بود. رفتار اجتماعی مردم در جشن پیروزی انقلاب بار دیگر نشان داد که ظرفیت همگرایی تا چه میزان در کشور زیاد است، ولی جای خالی این همگرایی در میان تصمیم‌سازان و تصمیم‌گیران احساس می‌شود.

باور کنیم فقط همه ما در کنار هم می‌توانیم مشکلات را واکاوی و چاره‌یابی و حل و رفع کنیم. تردیدی نیست که برای عبور از این بحران‌ها گام‌هایی برداشته شده اما تا به یک عزم ملی واقعی نرسیم و از مرز شعار گذر نکنیم، در بر همین پاشنه می‌چرخد و اتفاقی به این سادگی می‌تواند توان مدیریتی ما را به چالش بکشد.

* کارشناس محیط زیست
روزنامه جام جم
مطالب مرتبط
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۱
در انتظار بررسی:۰
انتشار یافته: ۲
نیلوفر
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۲:۰۸ - ۱۳۹۵/۱۱/۲۵
0
0
کاشکی همه مثل شما فکر می کردنند
... البته عمل هم می کردنند
کوشان مهران
|
United States
|
۱۳:۳۸ - ۱۳۹۵/۱۱/۲۵
0
0
باستان شناسان در غاری واقع در بیان جنوب الجزایر به نقاشی جالبی برخورد کردند. مردمانی با چشمانی اشکمبار دستان خود را همگی به آسمان بلند کرده اند. بر اساس بررسی های انجام گرفته پیشینه این غارنگاره به حدود 6500 سال پیش و زمانی باز می گردد که تغییرات اقلیمی در مقیاسی کلان باعث خشک شدن ساوان بی انتهای شمال آفریقا به بیابان بی باران امروز گردید و از شکوه فیل و تمساح و اسب آبی و مردمان دامدار اکنون گونه های سازگار با بیابان برجای مانده اند.

**********

سرکار بانو جمشیدی جان کلام را در باره دلایل راستین اوج گیری غبار بر خوزستان گرامی بیان فرمودند. با قطع ورودی آب و سیلاب به دلایلی همچون راحتی استخراج نفت و سد بازی این اسفنج عظیم که غبار و خاک را به خود جذب می کرد خشک شد و غباری از بستر تفدیده بپاخواست که با ارتباط دادن به خشکسالی و حتی فعالیت داعش در عراق نیز نمی توان آن را کتمان کرد.

******

گفته می شود تغییر مسیر رود ها یکی از مهم ترین دلایل نابودی تمدن های کهن و اما فراموش شده شهر سوخته سیستان و دره سند می باشد و باید به دوستان سد باز و وجدان الدوله های ارزیاب آفرین ها گفت که بلایی که تغییرات طبیعی در گذر چند نسل بر یک تمدن وارد می کنند حال به لطف رفقا در کمتر از دو دهه خوزستان زرخیز را به این بلا گرفتار کرده است.

**********

در مورد درختکاری در نواحی بیابانی باید یک تجربه در سینگ کیانگ چین مورد توجه قرار بگیرد که گویا کاشت متراکم گونه های سازگار با اقلیم خشک و دارای ریشه های عمیق باعث افت شدید آب های زیرزمینی شد.

مثلی است که بنل بر باور طبع سرد و گرم و در برابر فردی که دو خوراک سرد ماهی و ماست را می خورد به طعنه می گویند:

"ماهی و ماست, عزرائیل می گوید باز هم تقصیر از ماست؟!"

خود کرده را تدبیر نیست.

این غبار نامیمون نه به داعش ارتباطی دارد و نه به خشکسالی و هزاران سال بود که به دلیل جریان های باد غبار از سرزمین های عربی بلند شده و در اسفنج تالاب های جنوب میان رودان و خوزستان زرخیر جذب شده و در حکم مواد مغذی در چرخه فتوسنتز (فکر می کنم) بوده است.
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربحث ترین عناوین